نام فیلم leon the professional است. با بازی جان رنو و اولین بازی ناتالی پورتمن که به حق خوب از پس نقش برآمده است. در ابتدای فیلم با سیگار کشیدن دخترک معصوم پی به درد عمیقش میبرید. مارلبرو قرمزی که در دست دارد و خونی که از بینی ش جاری ست. شلوارک و لباس کهنه. دوستیش با مردی عجیب و غریب که تنها هم دمش گیاهی است آپارتمانی و بی گل. با حالتی گرفته که با هیچکس اخت نمیشود. بعد از به رگبار بسته شدن خانواده ی دختر، دختر که از خرید برمیگردد میشود همدمش. همدمی که با بازیهای کودکانه یزرگیش را ثابت میکند. غم بی کسی ش را فراموش میکند چون که دوستی پیدا کرده است مانند لئون. لئون حرفه ای که تیراندازی را به دخترک یاد میدهد. کارش همین چیزهاست. ورزش و کار با اسلحه. لئون است دیگر. لئون حرفه ای. دخترک تصمیم به انتقام میگیرد. اما شکست میخورد. لئون میفهمد. دنبالش میرود و پلیس ها را قتل عام میکند و دخترک را نجات میدهد. لئون است دیگر. لئون حرفه ای. اینبار نوبت پلیس هاست که انتقام جویی کنند اما با نیروهای ویژه و امکانات. بازهم حریفش نمیشوند. نیروها را چند برابر میکنند. اینبار به کشتن لئون نزدیک میشوند. لئون میداند که کارش تمام است، کارش همین چیزهاست. دیوار را پاره میکند دخترک را از طریق لوله ها فراری میدهد. چند پلیس را میکشد و لباس هایشان را میپوشد و به شکل پلیس خارج میشود. بدنش زخمی است اما هنوز استوار. لئون است دیگر، لئون حرفه ای. چند قدم مانده به در، نور بهشت چشمانش را میزند و به آن وارد میشود. پلیسی که دستور داد خانواده ی دخترک را به رگبار بگیرند از پشت به او شلیک میکند و از پا در میاید.

داستانی تلخ اما پر از شیرینیِ عشق و علاقه پاک لئون به دخترک و بازی های کودکانه. 

در پایان نیز آهنگ shape of my heart استینگ تلخ و شیرین فیلم را نشان میدهد. پخش کردن کارت ها برای یافتن جواب و نه احترام و بردن پول ها. لئون است دیگر. لئون حرفه ای.